از دریچه هنـر – 1

 

آنیش کاپور - تسخیــــــر فضـــــــا

  

  

From Art' s Hatch – 1

Anish Kapoor - Space Conquering

   

       

  

به راستی که نمادهای‌ شهری‌ (Land Marks) نقش مهمی ‌را در ساختار پیکره شهر دارند و حتی‌ گاهی ساختار ماکرویی‌ چون شهر با ساختار میکرویی چون نماد به خاطر عموم سپرده می­شود، مانند شهر شیکاگو که مهد سبک­ها و بلند مرتبه­هاست ولی‌ با این وصف شاید یکی‌ از خاطرات تمامی‌ شهروندان، مسافران و ... گرفتن عکسی یادگاری‌ در کنار ابر تندیسی باشد که در مرکز شهر واقع گشته است، حجمی براق و همانند یک تخم مرغ بزرگ که شهر را در خود به تصویر می­کشد.

  

         

                                             Cloud Gate- آنیش کاپور 

این تندیس که Cloud Gate نام دارد، ساخته یک هنرمند و مجسمه ساز  هندی‌الاصل بنام آنیش کاپور است، وی‌ متولد 1954 می­باشد و از سال 1973 دوران زندگی ‌و کاری‌خود را در انگلیس سپری می­کند. او در کالج Honsey  و در مدرسه هنر Chelsea به تحصیلات خود ادامه داد، در سال 1979 به عنوان دبیر در پلی­تکنیک Wolverhampton کار خود را شروع نمود و در سال 1982 به ­عنوان هنرمند در گالری‌ هنری‌ Walker  لیورپول مطرح گردید. نمایشگاه­های‌ متعددی در جهان از کارهای‌ وی‌ برگزار شد؛ در سال 1990 جایزه بی­ینال ونیز را دریافت نمود و در سال 1991 جایزه Turner به وی‌ اهدا گردید. ابر ساخته وی بنام Marsyas در سال 2002 در Turbin Hall در موزه Tate Modern نصب گردید و در اواخر سال 2003 برنده مسابقه طراحی باغ یادمان کشتگان 11 سپتامبر 2001 گشت. آنیش کاپور به واسطه مجسمه­های‌ معماگونه خود که فضا را اشغال می­کند مشهور وشناخته شده است، حس تسخیر فضا در کارهای‌ وی مشهود است. آثار او گاه با سطوح شفاف و گاه با پیکره تمام رنگی و گاه چونان حجمی‌ از بطن طبیعت نمود پیدا می­کنند. در تندیس Cloud Gate،‌ دنیای وارونه، آینه آسمان با احجامی‌ براق مواجه می­ شویم. در دنیای وارونه که کره­ای فولادی و درخشان است،‌ ذهنیت کاپور در مورد جهان هستی و همچنین نماد کیهانی‌ زن و مرد که ریشه در طریقت هندو دارد، نمایان می­شود.

 

       

                                            دنیای وارونه- آنیش کاپور

    

       

                                            آینه آسمان – آنیش کاپور

   

ولی‌ بدون شک اوج کار وی Marsyas  می­باشد که مانند قیف­های‌ بزرگ ترومپت شکلی است که گویی سالن بزرگ گالری Tate Modern را تهدید به انفجار می­کند،‌حجمی‌قیف شکل با رنگ قرمز تیره. Marsyas به توصیف خود کاپور شبیه پوست کنده شده است و اشاره به افسانه­های‌ یونیان و نیم خدای جنگلی‌ بنام Marsyas دارد که پوستش زنده زنده توسط خدای ‌Apolo کنده شده است. از طرفی رنگ قرمز تیره این مجسمه بیانگر جسمیتی زمینی ‌و فیزیکی می­باشد. کاپور می­گوید: " می­خواهم جسم را به آسمان ببرم". Marsyas ادراک فضایی را مغشوش می­سازد و بازدیدکنندگان را در یک زمینه تک رنگ فرو می­برد.

  

       

                                                          Marsyas _ آنیش کاپور 

      

       

                                                          Marsyas _ آنیش کاپور

  

کار دیگر او Tara Tan Tara است که از سقف یک سیلوی‌ خالی‌ در بروکسل آویزان شده است. در این تندیس بسته به رابطه دوری و نزدیکی، موقعیت بیننده، بافت مواد، ‌امتداد سهمی­وار و ... تأثیرات و حالات متفاوتی بوجود می­آید که حتی‌ خود کاپور را به حیرت وا داشته است. 

         

       

-Taratantara                                                 بروکسل- آنیش کاپور   

     

       

-Taratantara                                                  بروکسل- آنیش کاپور

  Marsyasو Taratantara هر دو با حاشیه منجمد و فضاهای احاطه کننده در گیر می­شوند و معماری فضا را در خود فرو می­برند. آنچه زمانی بی انتها و متزلزل در دل سنگ به نظر می­رسید اکنون به قیف­ها و تونل­های رنگی پر پیچ و خم تبدیل شده­اند که خارج از دسترس تماشاگران است. این احجام یادآور قیف­های فضایی استیون هاوکینگ فیزیکدان هستند که کاپور شیفته آنهاست.

کارهای‌ کاپور با اینها پایان نمی­پذیرد،‌ دامنه کارهای وی‌ گسترده و متفاوت از بسیاری‌ است که در این وادی می­باشند. ساخته­های او در ظاهر ساده هستند ولی عظمت ذهن او را به نمایش می­گذارند. مجسمه­های‌ او در انواع اندازه­های‌ کوچک و بزرگ،‌ در فضاهای داخلی‌ و خارجی قرار دارند. خلاقیت و انعطاف پذیری او به وضوح در آثارش دیده می­شوند.

   

منابع: www.biography.com/search/article.do?id=9360240

        ایزد پناه،آزیتا.۱۳۸۳.سه نگاه به دنیای وارونه.دو هفته نامه تندیس.شماره ۴۱

        واعظ،هستی.۱۳۸۴.فرم وفضا دردو اثراز آنیش کاپور.دو هفته نامه تندیس.شماره 46

        دبلیو فورستر،کرت.۱۳۸۴.نجوایی در گوش غول.دو هفته نامه تندیس، شماره 56